تاریخچه سیستم های اعلام حریق

/, سیستم های امنیتی/تاریخچه سیستم های اعلام حریق

تاریخچه سیستم های اعلام حریق

تاریخچه ی سیستم های اعلام حریق :

امروزه لازمه ی استفاده از سیستم های اعلام حریق به هیچکس پوشیده نیست. سیستم های اعلام حریق از جان و مال انسان ها محافظت می نماید.

با نگاه به تاریخ می توان دریافت در گذشته نیز  انسان ها متوجه شده اند که واکنش سریع به حریق در کنترل آن اهمیت بالایی دارد به عنوان مثال در قرن های اخیر، به محض آگاهی افراد از آتش سوزی ، نگهبانان شب با استفاده از زنگ های دستی به گروه ها گروه های آتش نشان اعلام خطر می نمودند. خادمان کلیسا ها زنگ های کلیسا را به صدا در می آوردند. یا اقداماتی مانند سوت بخار کارخانه ها به آتش نشان ها خبر رسانی می کردند.

طبیعی است که این سیستم ها دقیق نبودند و در اکثر اوقات آتش نشان ها را به اشتباه می انداختند و آن ها را به مکان اشتباهی هدایت می کردند. اما پس از ظهور تلگراف ،سیستم های گزارش دهی حریق به ماموران آتش نشانی دقیق تر و سریعتر انجام انجام می شد.

اولین سیستم اعلام حریق:

در سال 1847 در ایلات متحده آمزیکا در شهر نیویورک ساخت اولین سیستم اعلام حریق شهری با بهره برداری از خط تلگراف برای ارتباط هشدارهای حریق شهرداری به ایستگاه های آتش نشانی مختلف و ناقوس ها آغاز شد کورنلیوس اندرسون مهندس ارشد این شهر وعده ساخت سیستم اعلام حریق پیشنهادی خود را در گزارش سالانه خود در سال 1847 به صورت خلاصه توضیح داد. این سیستم تقریبا از وقوع تمام هشدار های اشتباه جلوگیری می کردو همزمان هشدار مربوط به حریق را در تمامی بخش های شهر با اطمینان و سرعت بالا ارسال می نمود ، که این نحوه ی عملکرد می توانست موجب صرفه جویی سالانه در مخارج شهر می شد با تمام هزینه های نصب ،تعمیر نگهداری …

 در مارس 1851 ویلیام چینینگ دکتر جوان و علاقه مند به اطفای حریق و موسی جی فارمر راغب شدند که در شهر بوستون ایلات متحده نوعی سیستم زنگ خطر شهری را با به کارگیری رجیستر چاپ ساموئل مورس در جز اصلی سیستم نصب کنند. این سیستم دارای 40 مایل (حدود 64 کیلومتر) سیم برای اتصال ایستگاه مرکزی به 40 جعبه سیگنال و 19 زنگ در کلیساها ، مدارس و موتورخانه ها بود. این سیستم چند عیب فنی داشت که پس از رفع این معایب قادر به انتقال پالس های الکتریکی از دستگاه کدساز(باعملکرد مکانیکی) و ثبت کد مورس نقطه با خط تیره در دستگاه چاپ شد. 

ویلیام چنینگ مقالات و سخنرانی های بسیاری در مورد سیستم اعلام حریق بوستون ارائه داد و در زمان سخنرانی خود در موسسه اسمیستسونیان در مارس 1855 بود که جان گیمول رئیس پست و نماینده تلگراف کارولینای جنوبی برای اولین بار از وجود این اختراع جدید مطلع شد. گیمول بسیار تحت تاثیر توانایی سیستم چنینگ/فارمر قرار گرفت و حقوق ساخت این سیستم اعلام حریق را اول در جنوب و غرب و پس از آن برای کل کشور خریداری کرد. گیمول در سال 1856 به جیمز ام گاردینر که دانش گسترده ای در مورد ساعت ها و دیگر مکانیسم های پیچیده داشت پیوست. 

گاردینر و گیمول تا سال 1871 بهره وری خط تولید خود را با استفاده از مدل های محور ارتجاعی جعبه های اعلام حریق افزایش دادند. در سال 1880گاردینر طرحی را برای از بین بردن تداخل بین سیگنال های ارسالی از جعبه های اعلام حریق به صورت همزمان به ثبت رساند. با وجود اینکه در اواخر قرن 19،سو و شش شرکت دیگر در صنعت تلگراف اعلام حریق وجود داشت، شرکت گیمول 95 درصد سهم بازار ایالات متحده را در اختیار داشت. 

گسترش سیستم تلگراف اعلام حریق عمومی در ایستگاه های مختلف هر ساختمان ، زمان اعلام حریق به اداره آتش نشانی را کوتاه تر کرد. سیستم دستی اعلام حریق برای اولین بار توسط راجرز ابداع و ساخته شد. این اختراع به نام سیستم اعلام حریق کمکی به ثبت رسید. در سال 1885 جورج میلیکن پیشرفت هایی در سیستم کمکی به وجود آورد که استفاده نامحدود ار آن را در تمامی شهر های آمریکا ممکن ساخت.

تا سال 1871 شرکت های خصوصی ،از جمله تلگراف منطقه ای آمریکا ،محافظ برق هولمز و محافظ برق رد آیلندبه منظور ارائه خدمات پیامرسانی و استفاده عمومی از ایستگاه های عمومی از ایستگاه های مرکزی در مناطق شهری به وجوذ آمدند که بعد ها ارسال هشدار الکتریکی سرقت(دزدگیر) و اعلام حریق را نیز از طریق تلگراف برای خانه ها و شرکت ها فراهم می کردند. استفاده از این نوع سیستم های تلگراف همچنان رونق داشت تا اینکه مشکلاتی پیدا شد که موجب کاهش قابلیت اطمینان این سیستم های تلگراف همچنان رونق داشت تا اینکه مشکلاتی پیدا شد که موجب کاهش قابلیت اطمینان این سیستم ها شد. چالش اصلی این بود که قطع یا زمین شدن حلقه ممداری (لوپ) که جعبه های سیگنال متصل به ایستگاه مرکزی تغذیه می کرد.  

 

اولین قوانین و استاندارد های سیستم های اعلام حریق:

در سومین ویرایش کتاب راهنمای بازرسی بیمه حریق که در سال 1923 منتشر گردیده است برای خدمات نگهبانی شب و هشدار حریق ،شرکت بیمه جی ای اظهار کرده است که نگهبان نوبتکار شب باید از ساعت 6 بعداز ظهر تا 6 صبح همچنین در طول روز یکشنبه و روزهای تعطیل ،هر ساعت یکبار به تمامی ایستگاه های تعیین شده سربزند.این استانداردها از هیئت ملی بیمه کننده های حریق نقل شده است. زمانی که یک سیستم اعلام حریق بخشی جدایی ناپذیر از از سیستم نظارت بر نگهبان شب اداره مرکزی است کارآمد تر از هر وسیله دیگری برای مخابره هشدار حریق عمل می کند.

چاپ نهم کتاب راهنمای حفاظت در برابر حریق از انجمن ملی حفاظت در برابر حریق آمریکا دستور عملی در مورد استخدام نگهبان نوبتکار شب ارائه نموده است باید با دقت لازم مطمئن شد که نگهبان دارای صلاحیت لازم است . باید شخصیت،عادات و مورد اعتماد بودن وی مورد توجه قرار گیرد وی باید ترجیحا غیر سیگاری باشد او به هیچ وجه اجازه ندارد در حین بازدید از ایستگاه سیگار بکشد.

نگهبان نوبتکار شب باید هوش بالایی داشته باشد و در مواقع بحران سریع تصمیم بگیرد و راه حل های موفیدی ارائه نماید. او باید مردی شجاع و دارای وضعیت جسمانی قابل قبولی باشد . این شخص باید از لحاظ بینایی ،شنوایی،بویایی و در کل از لحاظ فیزیکی فردی سالم و کارآمد باشد.سواد نگهبان شب باید در حدی باشد که بتواند گزارشات را تنظیم نماید. 

 

ادامه در مقالات بعدی 

توسط |۱۳۹۸-۱۰-۲۸ ۱۶:۱۴:۰۸ +۰۰:۰۰۲۷ام دی, ۱۳۹۸|دسته‌ها: اعلام حریق, سیستم های امنیتی|بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید

شرکت مهندسی ایمن گستر ساعی

–    سیستم های اعلام حریق
–     سیستم اعلام سرقت ،حفاظت پیرامونی و کنترل تردد
–     سیستم های مداربسته
–     سیستم های ابزار دقیق

 

ایمن گستر ساعی

اطلاعات تماس

تهران –  خ ستارخان – پاک شمالی - خ پردیس 1 - خ پردیس 5 – پلاک 12 – واحد 3

تلفن: 4~66908882 - 021

موبایل: 09301908884

فکس: 66908884 - 021

وب‌سایت: http://www.igs.co.ir/